
راهنمای سرویس و نگهداری پیکان
چند صفحه از راهنمای سرویس و نگهداری خودروی پیکان که شرکت ایران ناسیونال (ایران خودروی کنونی) تولید آن را از سال ۱۳۴۶ آغاز کرد و حدود ۴۰ سال آن را ادامه داد.

چند صفحه از راهنمای سرویس و نگهداری خودروی پیکان که شرکت ایران ناسیونال (ایران خودروی کنونی) تولید آن را از سال ۱۳۴۶ آغاز کرد و حدود ۴۰ سال آن را ادامه داد.

در سال ١٣٠۶ شمسى (۱۹۲۷ میلادی) بنا بر قانونى جدید تمام مردان ایرانى مکلف شدند عمامه و کلاه های سنتی خود را با کلاه پهلوى عوض کنند. دو سال پس از آن در ١٣٠٨ شمسى (مارس ۱۹۲۹ میلادی) پوشیدن لباس هاى ایرانى (قبا، شال، عبا، پوستین، عمامه و غیره) براى تمام افراد مذکر ممنوع شد و جاى آن را ترکیبى از کت و شلوار و کلاه پهلوى گرفت.

در ماه هاى پایانى ۱۹۲۵ معمار امریکایى، جان ابرسون، ساخت تاتر آوالون را در خیابان ٧٩ شرقى شیکاگو به پایان برد. او در طراحى تاتر آوالون از عودسوزى ایرانى که پیش تر در مغازه ى عتیقهفروشی در نیو اورلئان دیده بود الهام گرفته بود.


داستان های مصور به زبان فارسی تا دهه ی ۱۳۴۰ شمسی رایج نبودند. در این سال ها مجله ی کیهان بچه ها (از مجموعه ی نشریات موسسه ی کیهان) شروع به انتشار داستان های مصور کرد. در سال های۱۳۵۰ تا ۱۳۵۶ انتشارت یونیورسال، به مدیریت ماردیک بوغوسیان، سیزده عنوان از ماجراهای تنتن و میلو را به ترجمه ی خسرو سمیعی به چاپ رساند.

خانهای در اواسط کوچهی مروی که از بیرون تنها در قدیمی آن پیداست. عباس افشاری عکاس این مجموعه در باره ی این عمارت می گوید: «شخصیه. همون بنده خدایی که جلوش بساط میکنه، توش زندگی میکنه. سرایدار خونه بوده از قدیما. حالا کل خونه مونده برای اون. البته بخش کوچیکیش فقط قابل سکونته».

طلسم دفع بلای هوو. بدون تاریخ ولی احتمالا مربوط به قرن نوزدهم یا اوایل قرن بیستم.

عکس های پایان سال تحصیلی آموزشگاه اندیشه (دن بسکو) بین سال های میان ۱۹۴۹ تا ۱۹۸۰ میلادی.

در سال ۱۲۸۰ شمسی (۱۹۰۱ میلادی) مقبره ی حافظ که پیشتر توسط مجتهد شیرازی حاج سید علی اکبر فال اسیری ویران شده بود توسط حاکم فارس، شاهزاده ملک منصور میرزا ملقب به شعاع السلطنه بازسازی شد. به دستور او علی اکبر مزین الدوله نقاش باشی چارچوبی آهنین بر فراز آرامگاه حافظ ساخت و کتیبهای بر آن قرار داد. در سال ۱۳۱۵ شمسی (۱۹۳۶ میلادی) این چارچوب آهنین جای خود را به بنای کنونی داد.

میرزا محمدحسین سیفی قزوینی (۱۲۴۰ – ۱۳۱۵ شمسی) ملقب به عمادالکتاب از استادان خوشنویس خط نستعلیق اواخر دوران قاجار بود. او به دلیل عضویت در گروه تروریستی «کمیته ی مجازات» و نوشتن شب نامه های این گروه دستگیر شد و پنج سال از زندگی خود را در زندان گذرانید. سیاه مشق های دوران زندان او مجموعه ی متنوعی را در بر می گیرد، از حکایات سعدی و نامه ی حضرت علی به مالک اشتر گرفته تا نقل قول از تولستوی و باز نویسی خواب هایش. عمادالکتاب در سال ۱۳۰۰ در سن ۶۰ سالگی از زندان آزاد شد.