دعای دفع بلای هوو
طلسم دفع بلای هوو. بدون تاریخ ولی احتمالا مربوط به قرن نوزدهم یا اوایل قرن بیستم.
طلسم دفع بلای هوو. بدون تاریخ ولی احتمالا مربوط به قرن نوزدهم یا اوایل قرن بیستم.
گورستان امامزاده عبدالله در شهر ری است و گمان می رود بقعهی داخلی آن مربوط به دورهی صفوی (قرن یازدهم هجری شمسی) باشد.
آرامگاههای خانوادگی واقع در محوطهی این امامزاده به سبک معماری دورهی قاجار، پهلوی اول و دوم ساخته شدهاند و دفن مردگان مگر در گورهای از پیش خریداری شده در آنجا از دهه ی پنجاه متوقف شدهاست.
کتاب نماز، فرمان خدا کتابى مصور و آموزشى در مورد چگونگى اداى نماز بود که در دهه ى سى شمسى منتشر شد و تا سال هاى پایانى دهه ى پنجاه شمسى تجدید انتشار آن ادامه داشت.
بر خلاف زمان های گذشته که طلسم و دعا توسط دعانویسان در تعدادی اندک بسته به نیاز مشتریان نوشته می شد امروزه ابزار مکانیکی تکثیر تولید طلسم و دعا را آسان کرده است. در ایران امروز می توان فتوکپی طلسم و دعا را برای مقاصد مختلف از فروشگاه های نزدیک اماکن متبرکه به قیمتی ارزان تر از قیمت دعانویسان حرفه ای خرید.
ثبت چهره ی متوفی بر سنگ قبر یا هر یادمان دیگری در میان ایرانیان تا پیش از قرن بیستم کم سابقه بوده است. در قرن بیستم با همه گیر شدن جهانی عکاسی و رایج شدن آداب و رسوم جدیدی چون درج خبر فوت بستگان در روزنامه ها انتشار تصاویر درگذشتگان نیز رواج پیدا کرد.
یادآوری خواندن نماز بخشی از فعالیت های نهادهای دولتی پس از انقلاب است. در بسیاری از نهادهای دولتی «ستاد اقامه ی نماز» این امر را به عهده دارد.
(عکس ها از هارتموت نیمان)
معماری اکثر مساجد و امامزاده های امروز ایران معمولا معماری بسیار ساده ای است. رنگ سبز در مساجد امروز ایران حضوری غالب دارد چه در رنگ دیوارها و چه به صورت چراغ های نئون. بسیاری از این مساجد با بنایی نیمه کاره به بهره برداری می رسند و بسیاری دیگر تقلیدی ابتدایی هستند از گذشته ای شکوهمند.
قرار دادن «بسم الله» یا آیاتی از قرآن در بالای در خانه یا محل کار سنتی است که در گذشته رایج بود و هنوز هم در بسیاری ساختمان ها در ایران انجام می شود.
شیعیان به هنگام نماز از مهر استفاده می کنند. مهر معمولا از خاک کربلا، مشهد یا قم ساخته شده است. کلمات روی مهر یا اشاره به مبدا خاک استفاده شده در آن دارد و یا نام امامان و معصومین است.
اسطرلاب و گوی جهان نما ابزار رمالان و ستاره شناسان بودند تا به یاری آن ها ستاره ها را رصد کنند. اسطرلاب اغلب از برنج ساخته می شد و نقوش و نقشه های حک شده بر رو و پشت آن نقشه ها و رمزهای پیشگویی و ستاره شناسی است.