میرزا محمدحسین سیفی قزوینی (۱۲۴۰ – ۱۳۱۵ شمسی) ملقب به عمادالکتاب از استادان خوشنویس خط نستعلیق اواخر دوران قاجار بود. او به دلیل عضویت در گروه تروریستی «کمیته ی مجازات» و نوشتن شب نامه های این گروه دستگیر شد و پنج سال از زندگی خود را در زندان گذرانید. سیاه مشق های دوران زندان او مجموعه ی متنوعی را در بر می گیرد، از حکایات سعدی و نامه ی حضرت علی به مالک اشتر گرفته تا نقل قول از تولستوی و باز نویسی خواب هایش. عمادالکتاب در سال ۱۳۰۰ در سن ۶۰ سالگی از زندان آزاد شد.
کارت پستال ارسالی نوشی خانم (دختر خانم خانمها و میرزا حسین شیخ الاسلام) به عمه اش شوکت خانم اشرف السلطنه (دختر زهرا خانم و حاج میرزا ابوتراب)، فرستاده شده از قزوین به تهران. تاریخ: احتمالا دهه ی اول یا دوم قرن بیستم.
دوازده طرح از کتاب پرشیا نوشته ی فردریک شوبرل (۱۷۷۵-۱۸۵۳) که در سال ۱۸۲۸ میلادی در فیلادلفیا منتشر شد.
آخرین روز کافه پراگ. کافه پراگ در مجتمع تجاری سامان در بلوار کشاورز قرار داشت و از تابستان ۱۳۸۸ تا دی ماه ۱۳۹۱ فعال بود.
دو بروشور توریستی به زبان انگلیسی برای استان های خراسان و اصفهان. منتشر شده در میانه ی دهه ی ۱۳۴۰ شمسی (دهه ی ۱۹۶۰ میلادی).
مجموعه ای از قوطی کبریت های ایرانی دهه های ۱۳۲۰ و ۱۳۳۰ شمسی (دهه های ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰ میلادی).
تصاویرى از عکس تعدادی از شناسنامه های مردان ایرانى متولد ١٣٢١ که توسط نجف شکری در پروژه ى عکاسى «ثبتِ احوالِ جماعتِ مردانِ ایرانی» (۱۳۸۶-۱۳۸۴) استفاده شده اند.
تصاویرى از عکس تعدادی از شناسنامه های زنان ایرانى متولد ١٣٢١ که توسط نجف شکری در پروژه ى عکاسى «ایراندخت» (۱۳۸۶-۱۳۸۴) استفاده شده اند.
در دهه ی ۱۳۵۰ شمسی بهزاد گلپایگانی (۱۳۶۴-۱۳۱۷) طراح گرافیک مجلات پیک و تلاش بود و با انتشارات فرانکلین (کتاب های جیبی) نیز همکاری داشت. استفاده ی گلپایگانی از تایپوگرافی کار او را از بسیاری طراحان گرافیک دوران خود متمایز می کرد.
قلمدان پاپیه ماشه لاکی، اثر محمد اسماعیل اصفهانی (۱۸۹۲-۱۸۱۴) ساخته شده در سال ۱۸۶۶ یا ۱۸۶۷ میلادی (۱۲۸۳ هجری قمری) با تصاویری از هفت پیکر نظامی گنجوی. تصویر مرکزی روی قلمدان مریم و مسیح و باقی تصاویر بهرام گور و شاهزادگان هفت اقلیم را نشان می دهد.
