در سال ۱۲۸۰ شمسی (۱۹۰۱ میلادی) مقبره ی حافظ که پیشتر توسط مجتهد شیرازی حاج سید علی اکبر فال اسیری ویران شده بود توسط حاکم فارس، شاهزاده ملک منصور میرزا ملقب به شعاع السلطنه بازسازی شد. به دستور او علی اکبر مزین الدوله نقاش باشی چارچوبی آهنین بر فراز آرامگاه حافظ ساخت و کتیبهای بر آن قرار داد. در سال ۱۳۱۵ شمسی (۱۹۳۶ میلادی) این چارچوب آهنین جای خود را به بنای کنونی داد.
در سال ۱۳۴۵ طرح یک بنا به عنوان نمادی برای شناسایی ایران میان معماران ایرانی به مسابقه گذاشته شد. برنده ی مسابقه مهندس معمار بیست و چهار ساله ای بود به نام حسین امانت که دانشآموخته دانشکده ی هنرهای زیبای دانشگاه تهران بود. عملیات ساخت برج آزادی در یازدهم آبان ۱۳۴۸ خورشیدی آغاز شد و پس از بیست و هشت ماه کار، در ۲۴ دیماه ۱۳۵۰ با نام برج شهیاد به بهره برداری رسید. برج شهیاد پس از انقلاب به برج آزادی تغییر نام داد.
