تبریک گفتن خصوصی قرن ها در میان ایرانیان رایج بوده است ولی نصب تبریک در اماکن عمومی سنت جدیدی است که امروزه بسیار همه گیر و رایج شده است. امروزه آگهی های تبریک به خصوص به صورت «پارچه نوشته» به چشم می خورند: رسانه ای که در هیچ جای دنیا به غیر از ایران رایج نیست.
آنچه در ایران فرهنگ شهادت خوانده می شود در مناظر شهری حضوری همیشگی دارد. نام خیابان ها، نقاشی روی دیوارها، کلمات روی آبخوری ها، و پوسترهای نصب شده بر اتوبوس ها همه متناوبا ایده ی شهادت را به شهروندان یادآوری می کنند.
یکی از ویژگی های شهرهای ایرانی زنجیره ی تمام نشدنی عملیات تعمیر سرویس آب و برق و گاز و تلفن است. پیاده روها به مدت طولانی پر اند از سوراخ های پرنشده و تپه های کوچک خاک که پیاده روها و خیابان ها را تنگ تر می کنند و آمد و شُد را دشوارتر، و نتیجه ی این عملیات درپوش هایی اند که بخشی از مناظر شهری ایران را تشکیل می دهند.
نقاشی های دیواری در تهران موضوع های بیشتر سیاسی و انقلابی داشند، اما از اوایل دهه هفتاد سبک جدیدی از نقاشی دیواری پدید آمده است که صرفا تزئینی است.
