بالماسکه در لباس ایرانی
ایران و ایرانى در ذهن اروپاییان و آمریکاییان در سال هاى آغازین قرن بیستم سرزمینى تصور مى شد رازآمیز، ناشناخته، خشن، و در عین حال زیبا. جاذبه ى این تصویر خود را به اشکال مختلف در آثار هنرى و زندگى هرروزه نشان مى داد.
ایران و ایرانى در ذهن اروپاییان و آمریکاییان در سال هاى آغازین قرن بیستم سرزمینى تصور مى شد رازآمیز، ناشناخته، خشن، و در عین حال زیبا. جاذبه ى این تصویر خود را به اشکال مختلف در آثار هنرى و زندگى هرروزه نشان مى داد.
مناظری از تهران، اصفهان، شیراز و تخت جمشید پسزمینه ی عکس های منتشر شده در شماره ی دسامبر سال ۱۹۶۹ (آذر ۱۳۴۸) مجله ی مد «وگ» هستند.
در این شماره تصویری نیز از فرح دیبا دیده می شود که لباسی از سوزندوزی بلوچ بر تن دارد. صفحه ی بوتیک این شماره نیز بوتیک «نامبر وان، خیابان صنیع الدوله» متعلق به ویدا زاهدی را معرفی می کند.
در اکتبر ۱۹۶۹ (مهر ۱۳۴۸) فصلنامه ی جنتلمن ها (مجله ی مد مردان که امروزه «جی کیو» نامیده می شود) عکس هایی منتشرکرد که در ایران گرفته شده بودند. تهران، اصفهان، شیراز و تخت جمشید در پسزمینه ی تصاویر دیده می شوند.
مدل های مو و لباس رایج در میان گروهی از خوانندگان ایرانی ساکن ایران در سال های اخیر.
مجموعه ای از تصاویر لباس های محلی زنان اقوام گوناگون ایران شامل لباس های گیلکی، مازندرانی، کردی، خراسانی، کاشانی، کردان خراسان، قوچانی، قشقایی، بختیاری، بلوچی، لری، و ترکمن.