در سال ۱۹۳۳ میلادی دولت ایران اعلام کرد شرایط قرارداد دارسی را دیگر به رسمیت نمی شناسد و لغو قرارداد را در تهران با برپایی کارنوالی جشن گرفت.
نتیجه ی مذاکرات ایران و انگلیس نهایتا به امضای توافق نامه ۱۹۳۳ منجر شد که به سهم ایران از فروش نفت مقداری می افزود و قرارداد دارسی را به مدت ۳۲ سال دیگر تمدید می کرد.
این عکس ها حاصل پرسه ای کوتاه در در خیابان شریعتی (بالاتر از تقاطع ظفر) در اوایل شهریور ۱۳۹۱ است، با نگاهی به عمارت ها و گذرهای دوراهی قلهک. عکاس این تصاویر، روزبه شهرستانی، می گوید: «اگرچه با گرفتن چند عکس و به معرض نمایش گذاشتن آنها شاید نتوان آنچه که فضا و اتمسفر گذشته و حال این محلهها و اماکن را تشکیل می دهد را بطور کامل انتقال داد ولی شاید بتوان تا حدودی حس و درکی را که یک بیینده میتواند با لحظهای تامل در نگاه کردن به یک بنا یا یک گذر واقع در آنها پیدا کند، بطور موضعی منتقل کرد.»
میدان ولیعهد (ولیعصر کنونی) در کارت پستال های دهه ی ۱۳۵۰.
میدان ولیعصر یکی از میدانهای اصلی شهر تهران است و در نقطه برخورد خیابان ولیعصر، بلوار کریمخان زند و بلوار کشاورز قرار گرفتهاست.
این مجموعه حاصل گشت و گذاری است در محله ی امیرآباد تهران در فروردین ۱۳۹۱. عکاس این مجموعه، روزبه شهرستانی، می گوید: «امیرآباد محله ایه که بیشتر از هرجای دیگه در اون زندگی کردم؛ در قسمتهای مختلفش. این آلبوم و آلبوم بعدی در واقع بیشتر از اون که صرفاً یک گزارش شخصی باشه، یک سفر شخصی در زمان، به گذشته ای نسبتاً دور، از طریق گشت و گذار در خیابونها و کوچه پسکوچه های این منطقه از شهر».
خیابان فردوسی که در دوران قاجار خیابان علاءالدوله نامیده می شد یکی از خیابانهای قدیمی شمالی-جنوبی تهران است. این خیابان از میدان توپخانه آغاز شده و پس از گذر از چهارراه اسلامبول به میدان فردوسی در شمال منتهی میشود.
دیوارنوشته ی «آشغال نریزید» در اغلب کوچه ها و خیابان های ایران دیده می شود، گاهی تنها به صورت عبارت ساده ی «آشغال نریزید» و گاهی به همراهی فحش یا تهدید. عکس های این مجموعه در تاریخ ۲۶ فروردین ۱۳۹۱ در محله ای در شیراز گرفته شده اند.
با خرابی قدیمی ترین تاترها و سینماهای خیابان لاله زار، بسته شدن تاتر پارس در سال ۱۳۸۳، و خارج شدن خانه و باغ اتحادیه از فهرست آثار ملی در سال ۱۳۸۹ (و احتمالا ویران کردن آن در آینده ای نزدیک) چیز زیادی از خیابان تاریخی لاله زار بر جا نخواهد ماند. این تصاویر شاید واپسین نگاه به بقایای بخشی از گذشته ی تهران و ایران باشد. (← تصاویر لاله زار در گذشته)
ناصرالدین شاه پس از بازگشت از سفر دوم فرنگستان به خیال احداث خیابانی مانند «شانزهلیزه» در تهران افتاد و دستور احداث لاله زار را داد. در سال های بعد در دوران قاجار این خیابان به شیک ترین خیابان شهر بدل شد و در دوران پهلوی مرکز تاترها و سینماهای تهران شد. زمانی در لاله زار ۱۵ سینما و چندین تئاتر و تماشاخانه فعالیت داشتند. امروزه تمام تاترهای این خیابان بسته شده اند و بناهای تاریخی آن نیز در معرض تخریب اند. (← تصاویر لاله زار در مرداد ۱۳۹۰)
تبریک گفتن خصوصی قرن ها در میان ایرانیان رایج بوده است ولی نصب تبریک در اماکن عمومی سنت جدیدی است که امروزه بسیار همه گیر و رایج شده است. امروزه آگهی های تبریک به خصوص به صورت «پارچه نوشته» به چشم می خورند: رسانه ای که در هیچ جای دنیا به غیر از ایران رایج نیست.
یکی از ویژگی های شهرهای ایرانی زنجیره ی تمام نشدنی عملیات تعمیر سرویس آب و برق و گاز و تلفن است. پیاده روها به مدت طولانی پر اند از سوراخ های پرنشده و تپه های کوچک خاک که پیاده روها و خیابان ها را تنگ تر می کنند و آمد و شُد را دشوارتر، و نتیجه ی این عملیات درپوش هایی اند که بخشی از مناظر شهری ایران را تشکیل می دهند.
