با خرابی قدیمی ترین تاترها و سینماهای خیابان لاله زار، بسته شدن تاتر پارس در سال ۱۳۸۳، و خارج شدن خانه و باغ اتحادیه از فهرست آثار ملی در سال ۱۳۸۹ (و احتمالا ویران کردن آن در آینده ای نزدیک) چیز زیادی از خیابان تاریخی لاله زار بر جا نخواهد ماند. این تصاویر شاید واپسین نگاه به بقایای بخشی از گذشته ی تهران و ایران باشد. (← تصاویر لاله زار در گذشته)
ناصرالدین شاه پس از بازگشت از سفر دوم فرنگستان به خیال احداث خیابانی مانند «شانزهلیزه» در تهران افتاد و دستور احداث لاله زار را داد. در سال های بعد در دوران قاجار این خیابان به شیک ترین خیابان شهر بدل شد و در دوران پهلوی مرکز تاترها و سینماهای تهران شد. زمانی در لاله زار ۱۵ سینما و چندین تئاتر و تماشاخانه فعالیت داشتند. امروزه تمام تاترهای این خیابان بسته شده اند و بناهای تاریخی آن نیز در معرض تخریب اند. (← تصاویر لاله زار در مرداد ۱۳۹۰)
مغازه های تهران مثل مغازه های اغلب شهرهای ایران فروشگاه هایی کوچک اند که از هر گوشه ی فضای کوچک آنها برای کاری استفاده شده است.
این عکس ها بین سال های ۱۳۸۵ و ۱۳۹۰ گرفته شده اند.
بازدید خانم درایفوس، همسر سفیر ایالات متحده در ایران، از جنوب شهر تهران در سال ۱۹۴۵ میلادی (۱۳۲۴ شمسی) و پخش غذا و دارو در میان کودکان.
نقاشی های دیواری در تهران موضوع های بیشتر سیاسی و انقلابی داشند، اما از اوایل دهه هفتاد سبک جدیدی از نقاشی دیواری پدید آمده است که صرفا تزئینی است.
در فوریه و مارس ۱۹۶۰ مرد جوانی اهل نیوزیلند از انگلستان به هند سفر کرد. او در طول این سفر زمینی تنها چهار عکس گرفت. سه عکس از این چهار تصویر پریده رنگ در ایران گرفته شده اند. این تصاویر گرچه پریده رنگ اند اما چیزی از تهران ۱۹۶۰ (۱۳۳۸) را در خود دارند.
← منبع
