خیابان فردوسی تهران
خیابان فردوسی که در دوران قاجار خیابان علاءالدوله نامیده می شد یکی از خیابانهای قدیمی شمالی-جنوبی تهران است. این خیابان از میدان توپخانه آغاز شده و پس از گذر از چهارراه اسلامبول به میدان فردوسی در شمال منتهی میشود.
خیابان فردوسی که در دوران قاجار خیابان علاءالدوله نامیده می شد یکی از خیابانهای قدیمی شمالی-جنوبی تهران است. این خیابان از میدان توپخانه آغاز شده و پس از گذر از چهارراه اسلامبول به میدان فردوسی در شمال منتهی میشود.
دیوارنوشته ی «آشغال نریزید» در اغلب کوچه ها و خیابان های ایران دیده می شود، گاهی تنها به صورت عبارت ساده ی «آشغال نریزید» و گاهی به همراهی فحش یا تهدید. عکس های این مجموعه در تاریخ ۲۶ فروردین ۱۳۹۱ در محله ای در شیراز گرفته شده اند.
مجموعه تصاویری از تابلوهای فروش یخ در کنار جاده ها و خیابان های ایران، گرفته شده بین سال های ۱۳۸۱ تا ۱۳۹۰.
در سال ۱۳۳۰ دفترهای اداره اطلاعات و روابط فرهنگی ایالات متحد آمریکا در ایران (نهادی ناشناخته که در مورد آن چیزی در گوگل پیدا نمی شود) و سه نهاد فرهنگی دیگر (کتابخانه ی ایالات متحده، کانون فرهنگی آمریکا، و کتابخانه کودکان) در خیابان شاه آباد (جمهوری فعلی) روبروی مهمانخانه ی نادری و کافه نادری قرار داشتند.
«زیبا سازی» شهرها اصطلاح جدیدی در زبان فارسی است که از دهه ی هفتاد شمسی در ایران رایج شده است و به فعالیت هایی گفته می شود که شهرداری ها انجام می دهند تا فضای شهری را زیباتر سازند. بخشی از این فعالیت ها تزیین شهر با مجسمه است.
تصاویر زیر عکس هایی از ساختمان های دولتی رشت قدیم اند که در فاصله ی سال های پایانی حکومت قاجار تا دهه ی ۱۳۴۰ شمسی (دهه ی ۱۹۶۰ میلادی) گرفته شده اند. تقریبا همه ی این ساختمان ها هنوز پابرجا هستند، البته بعضی با اسم هایی متفاوت از گذشته. برای مثال «ساختمان مریضخانه ی بلدیه» امروزه با نام «ساختمان شماره ی ۲ شهرداری» شناخته می شود.
با خرابی قدیمی ترین تاترها و سینماهای خیابان لاله زار، بسته شدن تاتر پارس در سال ۱۳۸۳، و خارج شدن خانه و باغ اتحادیه از فهرست آثار ملی در سال ۱۳۸۹ (و احتمالا ویران کردن آن در آینده ای نزدیک) چیز زیادی از خیابان تاریخی لاله زار بر جا نخواهد ماند. این تصاویر شاید واپسین نگاه به بقایای بخشی از گذشته ی تهران و ایران باشد. (← تصاویر لاله زار در گذشته)
ناصرالدین شاه پس از بازگشت از سفر دوم فرنگستان به خیال احداث خیابانی مانند «شانزهلیزه» در تهران افتاد و دستور احداث لاله زار را داد. در سال های بعد در دوران قاجار این خیابان به شیک ترین خیابان شهر بدل شد و در دوران پهلوی مرکز تاترها و سینماهای تهران شد. زمانی در لاله زار ۱۵ سینما و چندین تئاتر و تماشاخانه فعالیت داشتند. امروزه تمام تاترهای این خیابان بسته شده اند و بناهای تاریخی آن نیز در معرض تخریب اند. (← تصاویر لاله زار در مرداد ۱۳۹۰)
تبریک گفتن خصوصی قرن ها در میان ایرانیان رایج بوده است ولی نصب تبریک در اماکن عمومی سنت جدیدی است که امروزه بسیار همه گیر و رایج شده است. امروزه آگهی های تبریک به خصوص به صورت «پارچه نوشته» به چشم می خورند: رسانه ای که در هیچ جای دنیا به غیر از ایران رایج نیست.
مغازه های تهران مثل مغازه های اغلب شهرهای ایران فروشگاه هایی کوچک اند که از هر گوشه ی فضای کوچک آنها برای کاری استفاده شده است.
این عکس ها بین سال های ۱۳۸۵ و ۱۳۹۰ گرفته شده اند.