سرزمین های خاور میانه، از جمله ایران، در تصور اروپاییان و آمریکاییان قرن نوزدهم و آغاز قرن بیستم دنیایی رازآمیز و رویاگونه تصور می شدند. ایران در تصاویر روی جلد دفترچه های موسیقی و جلد ترانه ها و آثار نمایشی این دوران سرزمینی است با شب هایی زیبا، بناهایی غریب و زنانی «زلف آشفته و خوی کرده و خندان لب و مست».
در سال های آغازین قرن بیستم که دستگاه پخش موسیقی هنوز در دسترس همه نبود کتابچه های نت ترانه های پرطرفدار در تیراژ وسیع چاپ و منتشر می شد تا علاقه مندان بتوانند این ترانه ها را بنوازند و بخوانند. تصاویر جلدهایی که در اینجا آمده اند مربوط به ترانه ها و قطعه هایی از آغاز قرن بیستم هستند که به نوعی به ایران اشاره می کنند.
مارش ایرانی «پادشاه» (۱۸۹۹) از ویلیام لورن
ترانه «معشوق ایرانی من» (دهه ی ۱۹۱۰ یا ۱۹۲۰)
«باغ ایرانی»، کمدی موزیکال تک پرده ای (۱۹۱۲) از ادگار آلن ولف
ترانه ای از «باغ ایرانی»، کمدی موزیکال تک پرده ای (۱۹۱۲) از ادگار آلن ولف
قطعه رگ «بره ی ایرانی» (۱۹۱۴) از ای اچ کلی
ترانه «مروارید ایرانی من» (۱۹۱۸) از جان کوپر
ترانه «مروارید ایران» (۱۹۱۲) از یوهان اشمید
قطعه «تانگوی باغ ایرانی» (۱۹۱۴) از جان سایر
امی تی یا (ترانه عاشقانه ایرانی) (۱۹۱۹) از هارلد ویکز